Rena Gerou

Stories and more


December 2016


Μεγάλωσα σε μια άλλη εποχή. Αργή κι ευαίσθητη. Χωρίς ανέσεις , ευκολίες, "εφαρμογές". Για όλα έπρεπε να παλέψεις. Για τις πληροφορίες που ζητούσε η δασκάλα στο σχολείο, έψαχνα στην εγκυκλοπαίδεια. Μετά αντέγραφα ότι χρειαζόμουν στο τετράδιο. Δεν είχαμε κινητά, messenger... Continue Reading →

Ένας τυχαίος περαστικός

Θα ήθελα, στ' αλήθεια να ήσουν για μένα ό,τι κι ο τυχαίος περαστικός. Πήγα χτες να πληρώσω τα κοινόχρηστα μετά τη δουλειά κι η διαχειρίστρια μου είπε : "Έχεις προσέξει εκείνον τον ανύπαντρο που βγάζει το σκύλο βόλτα κάθε μέρα... Continue Reading →

Ποίημα: ΕΛΠΙΔΑ της Φωτεινής Γεωργαντάκη-Ψυχογυιού

ΕΛΠΙΔΑ!  Κάποτε, χαμογελούσα στο γυμνό πέλμα της αστραπής σαν αυλάκωνε το πρόσωπο του χρόνου. Συνομιλούσα με την απλωμένη χούφτα της χαράς όταν έδινε μαθήματα ευζωίας στην πλάση. Συνωμοτούσα με τα ευέλικτο των λέξεων, με της αυγής το στέρνο ντύνοντας χρώμα... Continue Reading →

Pigeonholing a Pigeonholer

  Pigeonholing is an acquired attitude. Endorsed and practised by both male and female samples of our species , that have exceeded their 40th birthday. Having amassed vast knowledge and expertise , they tend to consider themselves masters in psychology... Continue Reading →


Ο Γιάννης κι η Έρρικα ήταν 2 χρόνια παντρεμένοι. Είχαν φτάσει πια κοντά στα 40 κι είχαν αποφασίσει πως η πεντάχρονη σχέση τους έπρεπε να γίνει πιο επίσημη, πιο τυπική. Ο γάμος ήταν διαφορετική υπόθεση. Είχε συμβάσεις, τυπικότητες, Τούτα τα... Continue Reading →


  Letters have become weapons the words are guns whole sentences like armies attacking to every unjust judgement to any enemy to whatever has haunted and tormented us. Letters have become daggers mainly the capital ones, cry out loud surge... Continue Reading →


Κεντήσαμε ξωκλήσια την Ελλάδα Να ταξιδεύει η ψυχή μας να μην αισθάνεται την μοναξιά. Εκεί στην ερημιά, να βρίσκεις έναν φίλο! Little, white churches embroidered along the whole of Greece. When travelling alone through life's journeys our souls find companions... Continue Reading →


Endlessly entwined Passionatelly , unfathomably possessing Each other Infinetely tasteful your kiss upon my lips Reminding of nights to come And yet, to satiate each other We cannot.... Could not And Shall Not.

Μάτια Σκοτεινά

Είχα κοχύλια στα μαλλιά Και δάκρυα από λησμονιά , στα βλέφαρα Και ξύπνησα ένα πρωί σε αφιλόξενη ακτή Και σ' έψαχνα! Με τ' ουρανού μενεξεδί Το ματωμένο "Σ' αγαπώ" , ζωγράφισα. Κι εσύ ακόμα πιο μακριά Να τρέχεις με δυο... Continue Reading →

Up ↑

%d bloggers like this: