Where do words go when in vain spoken?
All those redundant words?
Useless, used and forlorn?
They become flowers and songs;
poems of pure souls.
They station themselves on children’s lips
and in the looks of strange people.
They become butterflies and fly away
to save themselves from misuse.
Everyone blames it on the words
and never reads them as they should be read.
I think people look at them through broken eyes
and rotten souls
and spoil them.

Που πάνε οι λέξεις όταν περισσεύουν;
Όλες αυτές οι λέξεις που δεν είναι οι “σωστές”;
Γίνονται λουλούδια
Γίνονται τραγούδια
Γίνονται ποιήματα ψυχής!
Κατασκηνώνουν στων παιδιών τα χείλη
Και στων τρελών τα βλέμματα!
Γίνονται πεταλούδες και πετάνε μακριά!
Να σωθούν απ’ των ανθρώπων την α λογία
Γιατί τις λέξεις όλοι να παρεξηγούν;
Γιατί να μην διαβάζουν την σωστή τους σημασία;
Είναι- θαρρώ- πως από μέσα πρώτα τις κοιτούν
Και τις λερώνουν με της ψυχής τους την κακία!
Ρένα Γέρου

Photo: Filiatra Messinias in Greece shot by Giorgos Dimitropoulos